Katarzyna Komar
30-09-2019

Jak poznać, czy trener koni rozumie konia?

Poniżej krótka ściąga dla wszystkich, którzy chcą się upewnić, czy trener ich konia na pewno wie, co robi.

Jak trener obchodzi się z koniem?

Dobrze
  • Obchodzi się z koniem spokojnie, z pewnością siebie
  • Koń odpowiada na jego żądania łatwo i z respektem
  • Przekazuje swoje wymagania koniowi za pomocą czytelnych wskazówek i mowy ciała
  • Jest konsekwentny
  • Każe koniowi się poruszać, kiedy ten okaże brak szacunku lub sprawdza trenera
Źle
  • Walczy z koniem lub zmusza go do wykonania polecenia
  • Koń reaguje na jego wymagania ze strachem
  • Upomina konia słownie, tak, jakby on mógł zrozumieć, co się do niego mówi
  • Mówi do konia jak do dziecka
  • Korygując konia, robi z tego wielkie wydarzenie; dużo o tym mówi, tłumaczy się (poprzez zwrócenie uwagi obserwatorów na siebie chce pokazać, jaki jest świetny)
  • Wini konia za wszystko, co poszło nie tak

Jak trener prowadzi konia?

Umiejętność prowadzenia konia to pewny dowód na to, czy trener rozumie konia, czy nie ma pojęcia, co robi.
Dobrze
  • Koń podąża za trenerem na luźnej linie
  • Trener zachęca konia za pomocą mowy ciała do podążania za nim
  • Koń idzie za trenerem spokojnie, z opuszczoną głową i wie, co ma robić
  • Koń zatrzymuje się, kiedy trener się zatrzymuje i rusza, kiedy trener rusza
  • Obserwator nie zauważy i nie usłyszy, skąd koń wie, że ma stanąć lub ruszyć
  • Trener nie podnosi głosu, nie szarpie konia za pysk, nie pogania go głosem, nie ciągnie konia i nie prowadzi na napiętej linie
  • Laik zauważy, że koń jest spokojny i posłuszny; nie będzie jednak wiedział, że to trener powoduje, że koń jest spokojny
  • Trener nie robi wielkiego problemu z pomyłki konia
  • Delikatne ręce delikatny pysk
Źle
  • Trener prowadzi konia krótko przy pysku, trzymając za sprzączkę uwiązu (nie jest pewny siebie, uważa, że łatwiej będzie kontrolować konia trzymając go krótko)
  • Ciągnie konia za pysk, chcąc, żeby ruszył
  • Koń rozgląda się na boki, ma wysoko uniesioną głowę; widać, że jest niespokojny
  • Szarpie konia lub krzyczy na niego, chcąc go zatrzymać
  • Koń ciągnie do trawy, wlecze trenera za sobą
  • Trener nie zwraca uwagi na konia, w czasie prowadzenia konia zajmuje się np. rozmową, odbiera telefon, nie daje koniowi wskazówek i potem wini zwierzę za to, że ciągnie lub nie stoi spokojnie
  • Nieustannie koryguje konia, zmienia kierunki, jest zirytowany lub ciągle się spieszy; potem narzeka, że koń jest zły, uparty i tępy

Jak trener jeździ wierzchem?

Dużo mówi o pewności siebie i umiejętnościach trenera.
Dobrze
  • Jeździec przygotowuje konia do wsiadania
  • Wskakuje w siodło lekko, gładko przekłada nogę nad grzbietem, miękko siada w siodło
  • Koń nie odchodzi podczas dosiadania ani zaraz po tym, jak jeździec siądzie w siodle
  • Wodze są luźne; jeździec nie ciągnie za nie
  • Jeździec siedzi na koniu w równowadze, a koń czeka na pozwolenie, by ruszyć
  • Trudno zauważyć pomoce, których trener używa do ruszenia
  • Nie kopie konia, by ruszył
  • Wodze są luźne, a koń porusza się tak, jakby wiedział, czego jeździec oczekuje
  • Ręce jeźdźca są spokojne, niemal się nie poruszają; wodze są zupełnie luźne lub oddane; koń mimo to wypełnia polecenia jeźdźca
  • Im mniej jeździec się porusza, tym jest lepszy
Źle
  • Jeździec walczy z koniem, ciągnie i szarpie za pysk, żeby koń stanął nieruchomo
  • Podskakuje z nogą w strzemieniu za koniem, który idzie przed siebie
  • Ściąga siodło na bok, wytrącając konia z równowagi, nie jest wstanie wciągnąć się na grzbiet
  • Wsiadając, nieświadomie ciągnie za wodze lub trzyma wodze bardzo krótko, by uniemożliwić koniowi ruszenie i odejście
  • Jeździec nie ma równowagi, pochyla się w przód lub w tył, szukając strzemion
  • Koń bez pozwolenia rusza, jeździec krzyczy na niego i szarpie za wodze, by stanął; jeździec żartuje, że tak mu się spieszy do pracy
  • Jeździec szarpie głową konia w kierunku, w którym chce jechać
  • Obserwator nie wie, co jeździec chce uzyskać od konia; koń i jeździec nie współpracują ze sobą, każdy chce czego innego i robi co innego
  • Koń ignoruje pomoce dawane wodzami, ponieważ w jego przekonaniu nic nie znaczą
  • Jeździec wciąż porusza rękami i używa wodzy do utrzymywania równowagi
  • Koń/jeździec nie jest zrelaksowany, wyluzowany, jest spięty i sztywny

W jaki sposób trener pracuje na okólniku?

Dobrze
  • Trener sprawia, że koń odpowiada spokojnie
  • Koń sprawia wrażenie, że wie, czego trener oczekuje i postępuje zgodnie z oczekiwaniami
  • Koń nie wygląda na wystraszonego i spiętego
  • Koń porusza się we wskazanym kierunku i z zadanym tempem
  • Koń zatrzymuje się i podchodzi na polecenie
  • Trener nie wymachuje batem i nie strzela z niego, żeby wystraszyć konia
  • Trener używa wielu pomocy, jak mowa ciała, głos i inne, żeby upewnić się, że koń udzieli właściwej odpowiedzi
  • Nie gania konia, żeby zmusić go do poruszania się
  • Kiedy koń próbuje wywrzeć na niego nacisk, trener potrafi odwrócić sytuację i mimo wszystko uzyskać właściwą odpowiedź konia
  • Koń podchodzi do trenera na polecenie i podąża za nim, nawet kiedy jest luzem (bez liny)
  • Koń porusza się spokojnie, a nie ucieka panicznie
Źle
  • Trener zachowuje się głośno, hałaśliwie, nerwowo
  • Trener pogania konia agresywnie, biegnie za nim, nawet kiedy koń się już porusza
  • Koń jest wystraszony, spięty; reaguje gwałtownie, zamiast spokojnie odpowiada
  • Koń porusza się własnym tempem, przebiega jak najszybciej obok lonżującego, nie skręca i nie zatrzymuje się na polecenie
  • Koń szuka właściwej odpowiedzi, zachowuje się niepewnie; nie wie, jak powinien odpowiedzieć
  • Trener zachowuje się gwałtownie, wymachuje batem, krzyczy
  • Trener wini konia za brak umiejętności pracy w roundpenie, uważa, że zwierzę jest głupie, uparte, złe i niewyszkolone
  • Trener złości się na konia, używa bata, by konia ruszyć lub odciąć i zawrócić
  • Trener wini konia za wszystkie niepowodzenia w szkoleniu, nie widzi i nie uznaje swojej winy/braku umiejętności
  • Trener nadal naciska na konia, nawet kiedy koń zareagował na pomoce
Wnioski: Dobry koniarz zawsze wie, że koń nigdy nie jest niczemu winien. Nigdy nie obwinia konia, bo wie, że koń tylko reaguje na to, co robią otaczające go osoby. Wie, że nie ma złych koni, są tylko pozbawieni właściwych umiejętności i wiedzy ludzie, którzy powodują, że koń zachowuje się niezgodnie z oczekiwaniami. Jeżeli koń jest dobry, oznacza to, że pracuje z nim ktoś, kto ma odpowiednie umiejętności i wiedzę; koń nie jest zastraszany i kontrolowany za pomocą sprawiania mu bólu. Koń jest dobry wtedy, kiedy czuje się bezpiecznie, pewnie i jest traktowany fair. Dobry koniarz wie, że jeśli koń udziela złej odpowiedzi, to znaczy, że pytanie zostało źle zadane. Jeśli koń poniesie porażkę, znaczy to, że spowodował ją człowiek. Jeśli koń „odpali”, znaczy to, że został popchnięty za daleko i zbyt szybko. Jeśli koń źle się zachowa, znaczy to, że nie otrzymał właściwych wskazówek i nie mógł znaleźć właściwej odpowiedzi. Jeśli koń zachowuje się dobrze – trener daje mu właściwe wskazówki, jeśli źle, znaczy to, że trener go dezorientuje lub straszy, więc koń, zamiast odpowiadać – reaguje, i to gwałtownie. Koń jest tylko odbiciem osoby, która z nim pracuje. Tam, gdzie spotykasz dobre konie, spotkasz też dobrych trenerów. Koń nie jest dobry, jeśli kontroluje się go za pomocą ostrego wędzidła, ostróg, bólu i strachu. Tylko, jeśli przyjmiesz do wiadomości, że to TY powodujesz wszystkie reakcje i zachowania konia, będziesz w stanie uczyć się i rozwijać i krytycznie spojrzeć na siebie, żeby zrozumieć, co robisz dobrze, a co źle. Pamiętaj – to nigdy nie jest wina konia.

Wpis na podstawie tekstu Ricka Gore „Ways to Tell a Person Understands a Horse”
Opracowała: Katarzyna Komar

© Stajnia Girawolta Blog
Nasale Nowy Gródek 3
46-220 Byczyna
tel.: +48 731 085 161
e-mail: stajnia.girawolta@gmail.com